H Χρονιά της πλημμύρας...

506 σελίδες...OMG...

H επιλογή του βιβλίου έγινε βάση του εξωφύλλου...μαύρο..με ανάγλυφα λουλούδια πεταλούδες..διάφορα ζώα...ανθρώπινα μέλη..(όμορφα..όχι άσχημα ή αηδιαστικά...)...το θέμα είναι ότι ήταν ένα από τα λίγα άκυρα βιβλία που ξεκίνησα να διαβάζω...κατάφερα να διαβάσω 100 σελίδες...παραπάνω όσο και να προσπάθησα..δεν τα κατάφερα...το έχω 2 χρόνια δίπλα από το κρεβάτι μου και όχι απλά δεν το ανοίγω...ούτε καν το μετακινώ...για να μην παρεξηγηθώ..δεν έχω κανένα θέμα με τα Θεία..εκκλησίες...και ότι συνεπάγεται αυτών...αλλά το βιβλίο δεν διαβάζεται...μία κοινωνία με μία παρα-θρησκευτική οργάνωση με Αδάμ και Εύα...ο κόσμος έχει πάει κατά διαόλου...και αυτή η ομάδα είναι εκείνη η οποία θα σώσει τον κόσμο..με εναλλακτικές καλλιέργειες..και κυρίως με ότι σου χαρίζει η φύση απλόχερα...μεταλλαγμένα τα περισσότερα...ότι να ναι! Η Ρεν και η Τόμπι είναι οι κύριες ηρωίδες του βιβλίου..η μία χορεύτρια και η άλλη μέλος της παρα-θρησκευτική οργάνωσης απομονωμένη σε ένα πολυτελές σπα...όταν σου λέω ότι να ναι... ότι να ναι...κατά καιρούς υπάρχουν ολόκληρες προσευχές ή αποσπάσματα θρησκευτικά...όσες φορές και αν το πήρα στα χέρια μου...το παράτησα μετά από διάβασμα δύο σειρών...σας προειδοποίησα...