Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ

270 σελίδες

Είναι το πρώτο βιβλίο του Φ.Σ. Φιτζέρλαντ που έπεσε στα χέρια μου...ερωτεύτηκα τον Γκάτσμπυ...ήθελα να ήμουν η Νταίζη......όμορφος..καλλιεργημένος...πονηρός...στόχος της ζωής του η Νταίζη..

Δεν είναι ότι διαβάζεις μία ιστορία αγάπης.. αλλά είναι τα λόγια του Γκάτσμπυ.. που σε κάνουν να τον ερωτευτείς... ο τρόπος σκέψης του.... και το πως στεκόταν στην άκρη του βράχου και παρακολουθούσε τα φώτα στην απέναντι μεριά του κόλπου..τα φώτα από το σπίτι της Νταίζη...

"Έβαλε τα χέρια στις τσέπες του σακακιού του και γύρισε πίσω στην παρακολούθηση του σπιτιού, σαν η παρουσία μου να χαλούσε την ιερότητα του σκοπού του. Έτσι απομακρύνθηκα και τον άφησα να στέκεται στο φεγγαρόφωτο..να φυλάει σκοπιά στο τίποτα"

Το θέμα του βιβλίου δεν είναι ο έρωτας..αλλά η μοναξιά που βιώνουν οι άνθρωποι..είτε είναι πλούσιοι είτε είναι φτωχοί...το πιο συγκλονιστικό κομμάτι του βιβλίου ήταν στην κηδεία του Γκάτσμπυ...

"Ο πάστορας κοίταξε αρκετές φορές το ρολόι του και τον πήρα παράμερα και του ζήτησα να περιμένει ακόμη μισή ώρα. Μα ήταν ανώφελο. Κανείς δεν ήρθε."

Θα περίμενε κανείς ότι μετά από τόσα πάρτι..τόσα τηλεφωνήματα..τόσους γνωστούς..οτι στην κηδεία του Γκάτσμπυ..θα γινόταν της τρελής,,,έτσι τουλάχιστον πίστευε ο Νικ..αλλά....

Όσα παίρνει ο άνεμος

1288 σελίδες

Το διάβασα στα 29 μου..τότε το πήρα απόφαση...το έβλεπα έτσι μεγάλο που ήταν και έλεγα ποιος κάθεται να το διαβάσει αυτό το τούβλο τώρα..φυσικά έπρεπε να το διαβάσω πρώτα πριν δω την ταινία..απίστευτες περιγραφές..τρομερά τοπία...ζωντανά χρώματα...φορέματα και καπέλα που διαβάζοντάς τα τα έβλεπες μπροστά σου...θεόρατα σπίτια...νέγροι και φτώχεια...περιφρόνηση..μίσος αλλά και μία αγάπη...Αν μπορούσα να χαστουκίσω την Σκάρλετ θα το έκανα..τι μαλακισμένη γκόμενα...τα θέλω όλα και τα θέλω τώρα...καλά την έκανε ο Ρετ...την έβαλε στη θέση της...διαβάζοντας το βιβλίο μαθαίνεις πολλά πράγματα για το Νότο.. και το πως ήταν η ζωή...και ποια ήταν η θέση της γυναίκας τότε...Σκάρλετ μου...του έψησες το ψάρι στα χείλη...και μετά από 1280 περίπου σελίδες τον ρωτάς τι θα απογίνεις τώρα που θα φύγει? πραγματικά η απάντηση της άξιζε...Ειλικρινά αγαπητή μου δεν μου καίγεται καρφί...έτσι...και λίγο ήταν...όσο έφτανα στο τέλος περίμενα να τα ξαναβρούνε..όταν χώρισαν και έκλεισα το βιβλίο..πραγματικά σοκαρίστηκα..δεν περίμενα να τελειώσει έτσι...αλλά δεν τελειώνουν όλα ωραία...ακόμη και στα βιβλία...

Το Χειρόγραφο του Θεού

440 σελίδες... 
Πρόσφατα ανακάλυψα πόσο ωραία είναι να διαβάζεις ένα βιβλίο 500 σελίδων κρατώντας το με το ένα χέρι...και πατώντας ένα κουμπί για να γυρίσει η σελίδα σου...kinlde φίλοι μου..απίστευτο...ούτε χέρια να μουδιάζουν...ούτε να ανησυχώ ότι αν με πάρει ο ύπνος θα χάσω σελίδες ή θα τσαλακώσω... το βιβλίο λοιπόν έχω να πω ότι ήταν αρκετά ωραίο.. μυστικά και το τέλος του κόσμου πλησιάζει...με έναν απεσταλμένο του Βατικανού να προσπαθεί να μαζέψει 5 βαλίτσες κάνοντας άνω κάτω τη Σεβίλλη...παρέα με έναν περιθωριακό τύπο..έτοιμο να δείρει ακόμη και τον ίδιο τον Πάπα..χωρίς αναστολές..και πολύ άσχημο στόμα..
Αν και το τέλος δεν ήταν και το καλύτερο...(αναμενόμενο θα μπορούσε να πει κάποιος..)...το βιβλίο σε κρατάει όχι σε αγωνία αλλά σε κάνει να θέλεις να διαβάσεις για να δεις που θα καταλήξει...όσο καιρό το διάβαζα, όταν το άφηνα το σκεφτόμουν...ήταν σαν να είχα αφήσει μία ταινία στη μέση...περιμένοντας τη στιγμή που θα την συνεχίσω....

H Χρονιά της πλημμύρας...

506 σελίδες...OMG...

H επιλογή του βιβλίου έγινε βάση του εξωφύλλου...μαύρο..με ανάγλυφα λουλούδια πεταλούδες..διάφορα ζώα...ανθρώπινα μέλη..(όμορφα..όχι άσχημα ή αηδιαστικά...)...το θέμα είναι ότι ήταν ένα από τα λίγα άκυρα βιβλία που ξεκίνησα να διαβάζω...κατάφερα να διαβάσω 100 σελίδες...παραπάνω όσο και να προσπάθησα..δεν τα κατάφερα...το έχω 2 χρόνια δίπλα από το κρεβάτι μου και όχι απλά δεν το ανοίγω...ούτε καν το μετακινώ...για να μην παρεξηγηθώ..δεν έχω κανένα θέμα με τα Θεία..εκκλησίες...και ότι συνεπάγεται αυτών...αλλά το βιβλίο δεν διαβάζεται...μία κοινωνία με μία παρα-θρησκευτική οργάνωση με Αδάμ και Εύα...ο κόσμος έχει πάει κατά διαόλου...και αυτή η ομάδα είναι εκείνη η οποία θα σώσει τον κόσμο..με εναλλακτικές καλλιέργειες..και κυρίως με ότι σου χαρίζει η φύση απλόχερα...μεταλλαγμένα τα περισσότερα...ότι να ναι! Η Ρεν και η Τόμπι είναι οι κύριες ηρωίδες του βιβλίου..η μία χορεύτρια και η άλλη μέλος της παρα-θρησκευτική οργάνωσης απομονωμένη σε ένα πολυτελές σπα...όταν σου λέω ότι να ναι... ότι να ναι...κατά καιρούς υπάρχουν ολόκληρες προσευχές ή αποσπάσματα θρησκευτικά...όσες φορές και αν το πήρα στα χέρια μου...το παράτησα μετά από διάβασμα δύο σειρών...σας προειδοποίησα... 

Επιλέγοντας να διαβάσω κάτι...

Δεν διαβάζω ποτέ τις κριτικές ενός βιβλίου..επίσης δεν διαβάζω ποτέ την περίληψη ενός βιβλίου..τα διαλέγω παρατηρώντας το εξώφυλλο..το οποίο συνήθως με μεταφέρει "αλλού" και έτσι το  επιλέγω..ή με βάση τον τίτλο... αν θα μου κάνει "κλικ"...τις περισσότερες φορές το βιβλίο βγαίνει υπέροχο..ταξιδιάρικο..σε σημείο να χάνομαι μία ολόκληρη μέρα..(όταν μπορώ) μέχρι να το τελειώσω..και άλλες φορές το καθυστερώ όσο περισσότερο μπορώ έτσι ώστε να μην τελειώσει γρήγορα...(καθυστέρηση χωρίς λόγο..)..αποφάσισα λοιπόν να δημιουργήσω αυτό το blog για να "κριτικάρω" βιβλία που έχω διαβάσει...ελευθερία λόγου...σας καλωσορίζω λοιπόν..και ελπίζω να περάσετε καλά..όσο εγώ δίνω θετικά ή αρνητικά σχόλια σε διάφορα βιβλία που έχω διαβάσει κατά καιρούς...