Όσα παίρνει ο άνεμος

1288 σελίδες

Το διάβασα στα 29 μου..τότε το πήρα απόφαση...το έβλεπα έτσι μεγάλο που ήταν και έλεγα ποιος κάθεται να το διαβάσει αυτό το τούβλο τώρα..φυσικά έπρεπε να το διαβάσω πρώτα πριν δω την ταινία..απίστευτες περιγραφές..τρομερά τοπία...ζωντανά χρώματα...φορέματα και καπέλα που διαβάζοντάς τα τα έβλεπες μπροστά σου...θεόρατα σπίτια...νέγροι και φτώχεια...περιφρόνηση..μίσος αλλά και μία αγάπη...Αν μπορούσα να χαστουκίσω την Σκάρλετ θα το έκανα..τι μαλακισμένη γκόμενα...τα θέλω όλα και τα θέλω τώρα...καλά την έκανε ο Ρετ...την έβαλε στη θέση της...διαβάζοντας το βιβλίο μαθαίνεις πολλά πράγματα για το Νότο.. και το πως ήταν η ζωή...και ποια ήταν η θέση της γυναίκας τότε...Σκάρλετ μου...του έψησες το ψάρι στα χείλη...και μετά από 1280 περίπου σελίδες τον ρωτάς τι θα απογίνεις τώρα που θα φύγει? πραγματικά η απάντηση της άξιζε...Ειλικρινά αγαπητή μου δεν μου καίγεται καρφί...έτσι...και λίγο ήταν...όσο έφτανα στο τέλος περίμενα να τα ξαναβρούνε..όταν χώρισαν και έκλεισα το βιβλίο..πραγματικά σοκαρίστηκα..δεν περίμενα να τελειώσει έτσι...αλλά δεν τελειώνουν όλα ωραία...ακόμη και στα βιβλία...